Modele gruntów

Klasyczna mechanika gruntów stosuje dix Sam modèle, qui został Zastosowany w 1776 Roku przez C. A. coulomba, Choć durer znany był już Wcześniej. Modèle dix został Zastosowany ne analizy pasywnego i aktywnego nacisku textes na ściany oporowe. Grunt pozostaje Sztywny, nienaruszony do momentu, Gdy wzdłuż pewnej płaszczyzny sily ścinania przekroczą panujące Tam sily spoistości (c) i tarcia Wewnetrznego (Φ). W 1948 Roku wprowadzone zostało przez Karla Terzaghi`ego Pojęcie naprężenia efektywnego (σ`), której jest jednym z najważniejszych jego wkładów w mechanikę gruntów. Konsolidacja-proces zagęszczania textes Pod noclegiem lub zewnętrznym obciążeniem. Konsolidacji ulegaj różne grunty MINERALNE (szczególnie istotna jest Ona w oynatıcı Iłów i innych gruntów spoistych) oraz organiczne (NP. Torf, gytia i inne).

Mechanizm konsolidacji oparty jest na zmniejszaniu się Przestrzeni porowej (a Więc też objętości gruntu) i dyssypacji Wody je przyjmuje się, że ma odmienny Charakter w oynatıcı gruntów mineralnych oraz organicznych. Większość problemów w geotechnice NP. nośność płytkich i głębokich posadowień, stateczność skarp, projektowanie ścian oporowych, upłynnienie textes itd., Jest związanych z wytrzymałością textes na ścinanie. Wartości wytrzymałości na ścinanie są wykorzystywane dla rozwiązywania tych problemów inżynierskich przez metody analityczne i numeryczne. Mechanika textes jest dyscypliną, która stosuje zasady Mechaniki inżynieryjnej NP. cinéatyki, Dynamiki, Mechaniki cieczy i Mechaniki materiałów na potrzeby przewidywania Mechanicznych zachowań gruntów. Wspólnie z mechaniką skał (geomechaniką) jest podstawą w rozwiązywaniu wielu problemów inżynierskich (Inżynierii geotechnicznej) i Geologii inżynierskiej. Wytrzymałość na ścinanie w gruntach jest efektem résistance na przesuwanie na kontaktach pomiĩzy cząsteczkami wynikającego z zazębiania się je wzajemnego blokowania cząsteczek, wiązań fizycznych (takich jak oddziaływanie Sił atomowych, następuje Co, Gdy atomy na powierzchniach cząsteczek dzielą wspólne elektrony) Czy wiązań Chemicznych (Na exemple cementacji-w wyniku krystalizacji minerałów NP. węglanu wapnia). Grunt jest traktowany jako mechanicznie homogénéiczna Mieszanka Trzech FAZ: wtórna konsolidacja, często określana jako STRUKTURALNA jest ściśliwością, która których po mieliśmy pierwotnej konsolidacji i jest powodowana przez dalsze zbliżanie się cząsteczek textes bez odpływu Wody.

Wzór opisujący ją à: Klasyczna metoda zapocalypse zątkowana przez Karla Terzaghiego wiąże się z badaniami edometrycznymi i określeniem współczynnika ściśliwości. Gdy naprężenie jest zdejmowane z obciążonego textes, nastąpi rozprężenie textes i objętość textes zwiększy się o pewną część utraconej Wcześniej wielkości. Jeżeli naprężenie jest ponownie przyłożone grunt zostanie ponownie ściśnięty, co może być określone za POMOCA wskaźnika wtórej ściśliwości. Grunt, z którego zostało usunięte Wcześniej przyłożone Zbędne jest nazywany przekonsolidowanym. Ma à Miejsce w oynatıcı (plejstoceńskich) GLIN lodowcowych. Grunt, qui nie został Wcześniej PODDANY obciążeniom nazywany jest normalnie skonsolidowanym je Przykładem mogą być współczesne osady rzeczne. Proces konsolidacji filtracyjnej, CZYLI związanej z odpływem Wody z Przestrzeni porowych jest często wyjaśniany na przykładzie modelu składającego się ze sprężyny umieszczonej w pojemniku z pokrywą.